Prawda boli. I smakuje podle

Usiądź. Cicho. Nie dlatego, że masz coś do powiedzenia – ale dlatego, że ja mam coś do powiedzenia o tobie. O twojej bezwartościowości. O tym, jak śmieszny jesteś, kiedy próbujesz być mężczyzną. Byłam z prawdziwym samcem. I wiesz co? Było intensywnie. Brutalnie. Prawdziwie. On zostawił po sobie ślad – we mnie i na mnie. A teraz ty… dostajesz tylko posłuszeństwo i obowiązek. Podejdź. Patrz mi w oczy, kiedy wykonujesz polecenie. Bo ja wiem, kim jesteś. I ty też to dobrze wiesz. To nie jest przyjemność. To rola, do której zostałeś stworzony. Upokorzenie to twoje miejsce. A ja jestem twoją prawdą.